sparzyć (się)


sparzyć (się)
sparzyć (się) I {{/stl_13}}{{stl_7}}ZOB. parzyć (się) I {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}sparzyć (się) II {{/stl_13}}{{stl_7}}ZOB. parzyć (się) II {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • sparzyć się — III {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIa, sparzyć sięrzę się, sparzyć sięrzy się {{/stl 8}}{{stl 7}} doznać niepowodzenia, zajmując się czymś; zawieść się na kimś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sparzyć się na wspólniku, na handlu nieruchomościami. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sparzyć — I dk VIb, sparzyćrzę, sparzyćrzysz, sparz, sparzyćrzył, sparzyćrzony 1. «dotykając czymś gorącym, uszkodzić ciało, tkanki; oparzyć, przypiec» Sparzyć rękę, palec. Sparzyć usta, język herbatą, papierosem. 2. «wywołać podrażnienie skóry takie, jak… …   Słownik języka polskiego

  • parzyć się — I – sparzyć się {{/stl 13}}{{stl 7}} doznawać uczucia pieczenia, dotykając czegoś podrażniającego skórę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sparzyć się pokrzywami, żrącym płynem. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}parzyć się II – sparzyć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • war — m IV, D. u, Ms. warze; lm M. y 1. techn. «ilość produktu, np. piwa, cukru, otrzymana jednorazowo w wyniku gotowania surowców lub półproduktów» 2. przestarz. «wrzący, gotujący się płyn; ukrop, wrzątek» Sparzyć się warem. 3. przestarz. «wielkie… …   Słownik języka polskiego

  • wrzątek — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. wrzątektku, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} wrzący płyn, zazwyczaj woda; ukrop : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wyparzyć butelkę we wrzątku. Nalać wrzątku do garnuszka. Sparzyć się, poparzyć się wrzątkiem. Z kranu płynie wrzątek …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przypiec — dk XI, przypiecpiekę, przypiecpieczesz, przypiecpiecz, przypiecpiekł, przypiecpieczony, przypiecpiekłszy przypiekać ndk I, przypiecam, przypiecasz, przypiecają, przypiecaj, przypiecał, przypiecany 1. «piekąc przyrumienić coś mocno po wierzchu»… …   Słownik języka polskiego

  • popalić — dk VIa, popalićlę, popalićlisz, popalićpal, popalićlił, popalićlony 1. «spalić wiele, jedno po drugim, spalić w wielu miejscach» Wróg popalił wsie i miasta. Trawa, ziemia popalona przez słońce. ◊ Popalić za sobą mosty «uniemożliwić sobie… …   Słownik języka polskiego

  • ukrop — m IV, D. u, Ms. ukroppie, blm «wrząca lub bardzo gorąca ciecz; wrzątek, war» Oblać się, oparzyć się ukropem. Wyparzyć, sparzyć coś ukropem. Z kranu leciał po prostu ukrop. ◊ Zwijać, uwijać się jak (mucha) w ukropie «bardzo się spieszyć, wykonywać …   Słownik języka polskiego

  • poparzyć — dk VIb, poparzyćrzę, poparzyćrzysz, poparzyćparz, poparzyćrzył, poparzyćrzony «spowodować oparzenie, sparzenie; oparzyć w wielu miejscach, sparzyć jedno po drugim» Poparzyć kogoś dotkliwie wrzątkiem. Poparzyć sobie ręce kwasem. poparzyć się «ulec …   Słownik języka polskiego

  • ukrop — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. ukroppie, blm {{/stl 8}}{{stl 7}} ciecz o bardzo wysokiej temperaturze; wrzątek, war : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sparzyć beczkę ukropem. Nie oparz się tym ukropem.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień